SIRO-578ประสบการณ์ AV มือสมัครเล่นถ่าย 125

ฉันยังจำมันได้ วันที่ฉันอยู่กับเด็กคนนี้เป็นวันที่หายากที่เขตเมืองจะเต็มไปด้วยหิมะ เขาตระเวนไปทั่วเมืองเพื่อตามหาหญิงสาวที่อาจเต็มใจแสดง แต่น่าเสียดายที่ท้องฟ้าว่างเปล่า ปกติแล้วถ้าฉันคุยกับคน 20 คน อย่างน้อยก็มีคนฟังฉัน แต่วันนี้พวกเขาออกไปอย่างรวดเร็ว อาจเป็นเพราะพวกเขากังวลเกี่ยวกับการจราจร หิมะตกอย่างต่อเนื่อง และในตอนกลางคืนเท้าของเราก็เต็มไปด้วยหิมะ ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็ครถไฟ...วันนี้ฉันคงต้องเดินแล้ว ฉันไม่สามารถจับคนได้สักคนเดียว แต่ฉันไม่สามารถนั่งแท็กซี่ได้ ฉันเริ่มเดินกลับบ้านผ่านเมืองที่เปื้อนสีขาว ฉันเดินไปประมาณหนึ่งชั่วโมง และในขณะที่ฉันกำลังใคร่ครวญว่าจะถึงเวลานั่งแท็กซี่หรือเดินเสร็จ ก็เห็นร้านอาหารฟาสต์ฟู้ดแห่งหนึ่ง ลองคิดดูสิฉันไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่มื้อเที่ยง ``ฉันหิว เลยคิดว่าจะกินของว่างตอนดึกแล้วพักผ่อนซะ'' ฉันพูดกับตัวเองด้วยวิธีแปลกๆ ดูเหมือนเขาจะตื่นเต้นเล็กน้อยอาจเป็นเพราะเขาเหนื่อยจากการเดินตลอดเวลา ขณะที่ฉันกำลังจะเข้าไปในร้าน ฉันก็สบตาผู้หญิงคนหนึ่งที่จ้องมองออกไปนอกหน้าต่างร้าน ฉันเริ่มสนใจการที่เธอจ้องมองหิมะอยู่ตลอดเวลา ฉันจึงตัดสินใจโทรหาเธอ ชื่อของเธอคือ ฟูมิโกะ และเธอติดอยู่บนหิมะระหว่างเดินทางกลับบ้านจากที่ทำงาน และอยู่ในสภาพหลงทางไม่สามารถกลับบ้านได้ เนื่องจากพวกเขาทั้งสองกลับบ้านไม่ได้ พวกเขาจึงหาจุดเริ่มต้นสำหรับการสนทนาและมุ่งหน้าออกจากร้าน ฉันสามารถดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่บาร์และนำกลับไปที่โรงแรมได้ตลอดทั้งวัน ทันทีที่ไปถึงห้อง เขาก็ผลักเธอลงโดยไม่ได้อาบน้ำด้วยซ้ำ เมื่อฉันเปลื้องผ้าของเธอ ฉันก็อดไม่ได้ที่จะน้ำลายไหลตามขนาดหน้าอกของเธอ เอวที่เพรียว และเรือนร่างที่สวยงามของเธอ เป็นเวลานานแล้วที่ฉันมีเพื่อนที่ดี ดังนั้นฉันจึงถามหาเธออย่างสิ้นหวัง แต่เธอก็ไม่ขี้อายและถามหาเธอต่อไป ทักษะกามของเธอก็โดดเด่นเช่นกัน แม้ว่าฉันจะเชื่อว่าการเจรจาเพื่อปรากฏตัวจะต้องเป็นไปด้วยดี แต่ฉันก็หลับไปโดยไม่พูดถึงเรื่องสำคัญหลังจากไคลแม็กซ์ เมื่อฉันตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้นไม่มีเธออยู่ตรงนั้น ขณะที่ฉันรู้สึกท้อแท้ ฉันสังเกตเห็นข้อความอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง...ถึงแม้หิมะจะตกเต็มไปหมด แต่วันนี้รถไฟดูเหมือนจะเคลื่อนตัวได้ และดูเหมือนว่าวันนี้ฉันจะสามารถนั่งแท็กซี่กลับบ้านได้