DSVR-1392[VR] Naging office lady ang babaeng nang-bully sa akin noong estudyante ako at pumunta sa shop ko nang hindi alam na shop ko iyon, kaya binigyan ko siya ng aphrodisiac oil at restraint acme, pumulandit nang husto, at nagkakaroon ng malakas na sensasyon sa seks (lol)

Bini-bully ako. <br>Hindi ibig sabihin noon ay palaging ganoon. <br>Bagaman wala akong maraming kaibigan, biniyayaan ako ng mabubuting kaklase, guro at matatanda sa paligid ko, at lumaki ako sa isang magandang kapaligiran kung saan nagawa kong isawsaw ang aking sarili sa aking mga libangan. <br>Gayunpaman, ang aking mapayapang buhay ay bumagsak nang ako ay pumasok sa unibersidad. <br><br><br>Hinding hindi ko makakalimutan ang araw na nagpakita ang babaeng iyon. <br>Ang ikatlong araw ng pagpasok sa unibersidad, Miyerkules, maaraw. Napakakaunting pollen at bahagyang simoy ng hangin. Nang nag-iipon ako ng mga gamit ko sa classroom pagkatapos ng lecture, kinausap ako ng babaeng iyon. <br><br><br>"Mukhang naiinis ka? Tara, tara na."<br><br><br>Totoo naman na hindi ako gwapong lalaki. Maaaring dumating ako sa Tokyo mula sa kanayunan at nagkaroon ng katulad na panlasa. Wala talaga akong magandang pakiramdam sa pananamit, at ang gupit ko ay nagkakahalaga ng 1,000 yen. <br>Inilabas ako sa hagdan ng emergency, at nang hindi ko alam kung bakit, itinulak ako pababa ng hagdan. Ang matinding sakit ay dumadaloy sa aking katawan. Nabasag ang screen ng kanyang smartphone, sira ang kanyang salamin, at nagkalat ang kanyang mga gamit mula sa kanyang bag. <br><br>``...3,000 yen lang diba?''<br>Sabi nung babae habang kinakapa yung wallet ko na natapon. <br>``Ako ang nag-aalaga sa bastos na toro na iyon, kaya pakibayaran sa akin ang bayad sa iyong kaibigan. 50,000 yen bukas. Hindi mo ba naiintindihan?'' <br><br>Iyon ang sinabi ng babae, hinawakan ang tatlong 1000 yen na perang papel at umalis. Doon nagsimula ang impyerno ko. <br><br><br><br>Ilang taon na ang lumipas mula noon. Nagpapatakbo ako ng pribadong pinamamahalaang beauty salon sa Tokyo. Dahil hindi ako nakatiis sa pambu-bully, huminto ako sa unibersidad at nag-enrol sa isang vocational school, kung saan natanggap ko ang aking kwalipikasyon sa esthetician. Lubos akong naaawa sa aking mga magulang na kailangang magbayad ng ganoon kataas na bayad para makapag-aral ako sa unibersidad, ngunit ito lang ang tanging paraan para makalaya ako sa impiyerno. Hindi man ako gaanong kumikita ngayon, nakakahanap naman ako ng disenteng pamumuhay. <br><br><br>Isang araw, isang office lady ang pumunta sa aking tindahan bilang isang customer. Pagsilip ko sa reception desk mula sa likod, hindi ako makapaniwala at hindi ako nakaimik. <br><br>Ang babaeng iyon. <br><br>Ang babaeng nag-aaksaya ng pera at damdamin ng aking mga magulang at sumira sa aking buhay ay sumugod sa aking tindahan nang hindi alam na ito ang aking tindahan. <br>Ito ay isang pagkakataon. Sigurado ako na ito ay isang pagkakataon para sa paghihiganti na ibinigay sa akin ng Diyos. Maaaring hindi na maibabalik ang nawalang buhay sa unibersidad. Syempre, hindi na ibabalik ang admission fee. Kahit subukan kong maghiganti ngayon, walang mangyayari. Gayunpaman, may kung ano sa kaibuturan ng aking puso na gumuho nang makita ko ang mukha ng babaeng iyon. <br><br><br><br><br>Hinding hindi kita mapapatawad.